Roadtrippen door Schotland · Op weg naar Skye

maandag 26 juni 2017


Ik moest het alweer even opzoeken, maar 'dag 3' is ondertussen 2 maanden geleden. In mijn hoofd ging het om en om: voortschrijven versus gewoon negeren dat er nog een vervolg kwam. Ik kan dat goed, negeren. Getuige daarvan zijn nog een paar ongepubliceerde blogberichten over New York en de volledig ongeblogde zomer van 2016.

En toen schreef zij: "Ik wil dat je weer meer schrijft, eigenlijk." Dat horen van iemand die ik zelf zo graag lees dat ik er bij momenten geweldig week van wordt, dat was een ferme duw in de goede richting. So here we go.

·

DSCF3153

De avond van dag twee sloot ik af bij Glencoe Lochan. Alweer was ik alleen in een bos, terwijl de avond snel viel en de wind kwam opzetten. Ik zoek duidelijk niet de meest lieflijke wandelingen uit. Een vriendelijke oude dame met een border collie kwam de heuvel af en wist me te vertellen dat het mààr een half uurtje wandelen was. Ik besloot het er op te wagen in de hoop dat ik voor het donker en voor het onweer terug beneden zou zijn.

DSCF2970 DSCF2957

Onderweg had ik voor een eerst een 'helder' zicht over Loch Leven, niet in de regen, in het donker, of bedekt met wolkensluiers.

DSCF2964

Toen ik bij het meer kwam ging de wind plots liggen, iets waar ik een beetje van schrok, omdat het zo plots was en de omgeving hulde in een ietwat akelige stilte. Gelukkig heb ik op zo'n momenten een fototoestel dat me afleidt en levert dat foto's op zoals deze:

DSCF2987
DSCF2991

Al even overwachts kwam de wind weer opzetten en zo snelwandelde ik het lochan rond en dan de heuvel weer af, klaar om mezelf terug in cabin five te praten.

DSCF3009
DSCF3004

Deze kleine, fijne wandeling als afsluiter van dag 2 was ideaal om het vele rijden op dag 3 te compenseren. Er stond namelijk een lange autorit op het programma, helemaal van Kinlochleven tot Uig in het noorden van Skye. Uiteraard stonden ook een aantal stops op het programma, maar eerlijk: deze lange rit was een van de mooiste die ik al deed (Glencoe is uiteraard een ander verhaal). Die A82 is er zeker eentje die je moet afrijden als je daar bent. In Invergarry nam ik de afslag naar de A87 die helemaal tot in Portree (op Skye) loopt. Maar honestly, de zichten over Loch Lihnne, Loch Lochy, Loch Garry, Loch Loyne, Loch Cluanie, river Shiel en Loch Shiel en Loch Duich zijn adembenemend. Misschien een geluk dat je niet overal zomaar kan stoppen, want ik deed nu al ruim 3 uur over het traject. Wegenwerken, verkeer, wat sightseeing en heel wat slingeren... Je moet er wat voor over hebben, maar een alternatief is er niet.

Langs Loch Loyne stopte ik bij een enorme cairn.

DSCF3085
DSCF3077

En dan weer voort. Bergen, bruggen, duizend bochten. Er is overal wel ergens water. Er zijn schapen, feral goats, boten en huizen op plaatsen waarvan je je afvraagt hoe de bewoners daar toch ooit geraken. Maar veel tijd om te stoppen had ik niet. Dat het vaak regende hielp me wel in de auto te blijven :)

DSCF3063
DSCF3102
DSCF3092

Eilean Donan zat in mijn hoofd gebeiteld. Toen (all the way back in 1997) bezochten we het kasteel, nu ging ik voor de foto's. In eerste instantie in de regen, maar niet getreurd (wat zeg ik nu, ik treur nooit als het regent in Schotland), ik moest nog ontbijten en na een flink geïmproviseerd ontbijt was de grootste bui over en kon ik opnieuw naar buiten om wat foto's toe te voegen aan de reeks we-zijn-in-Schotland-en-de-lucht-is-zo-egaal-als-wat-want-het-regent-alweer.

DSCF3153
DSCF3149


Als je Eilean Donan Castle nadert langs de A87 vanuit Invershiel, dan heb je paar plekken om al even halt te houden en dit ferme kasteel al even vanuit de verte te bewonderen.

Als je verder rijdt richting Skye en je rijdt de brug over, stop dan eens bij 'All the Goodness', meteen links na de brug. Je hebt van hier ook een mooi zicht op het Eilean Donan.
DSCF3107

En dan was ik vlakbij de Skye bridge! Eindelijk terug op Skye! Op zoek naar herinneringen en nieuwe avonturen.

Weekendje Ardennen

zondag 18 juni 2017


DSCF5381

Ik had opnieuw de eer om samen met nog wat 'avontuurlijke' sportievelingen de nieuwe (en bestaande) producten van Decathlon te mogen testen. Net zoals vorig jaar gingen we kamperen, al was het deze keer nog ietsje meer weg van de wereld. In mijn geval mag u dit redelijk letterlijk nemen. Vikings zitten duidelijk liever aan zee dan in la Wallonie en het contact met mijn virtuele netwerk was wel heel erg beperkt. Maar niet getreurd, ik kon wel even zonder, want qua afleiding zaten we daar gebeiteld.

DSCF5305 DSCF5308

In het stukje bos was een volledig tentenkamp opgezet en terwijl half België bezweek onder een loden hitte, rilden wij ons op zaterdagmorgen in korte broek (want ja, wat een voorspellingen ook) door de presentatie over Quechua, hiking en trekking. Het was fijn om te horen dat Decathlon niet alleen stevig verder ontwikkelt, maar tijdens die ontwikkeling ook oog heeft voor het 'repair' verhaal. Wat stuk is, hoeft niet noodzakelijk recht de afvalberg op. Er wordt gewerkt aan een systeem waarbij je Decathlon materiaal kan laten herstellen.

Tijdens onze tweedaagse afzondering lieten we heel wat Decathlon materiaal door onze handen gaan en kregen we enorm veel waardevolle informatie die ik als klant - op mijn eentje shoppend in de winkel - duidelijk mis. Ik zou dat uiteraard allemaal kunnen lezen op de website, maar door technische specificaties gaan is niet zo bijster aantrekkelijk. Als ik een jas of een rugzak zoek dan kijk ik uiteraard eerst of het voorwerp in kwestie aan de vereisten voldoet, maar ik laat mij toch ook wel een ietsiepietsie leiden door hoe het eruit ziet. Hierdoor vallen waarschijnlijk een aantal kanshebbers af die mij nog beter zouden dienen als ik door de kleur had kunnen kijken (want ja, zeg, wat is dat toch altijd met dat paars en roze?). Lessons learned, dus.

Ik was zwaar onder de indruk van deze rugzak die met stip op 1 komt in het te-kopen-voor-de-zoon-op-reis-vertrekt lijstje. Kijk zeker eens naar dit filmpje. Deze trekkersrugzak zit vol met details en er is aan zoveel gedacht, zoals: een tasje dat je kan losklikken om ter plaatse mee te nemen, een systeem om je rits vast te zetten, zodat je meteen kan zien of er tijdens het transport met je rugzak is geknoeid, volledig openklapbaar, mét elastieken om je bagage op z'n plaats te houden, een regenhoes en ga zo maar door.
Ook de uitleg van de tenten - weet ik tenminste eindelijk wat het cijfer voor de regenkolom wil zeggen - wist me wel te bekoren. Trekken met de zoon is toch iets dat ik gauw eens wil doen.

DSCF5311
DSCF5320 DSCF5315 DSCF5313

Na de lunch vertrokken we voor een wandeling die ietwat langer uitdraaide dan gepland. Maar de magen waren gevuld, de zon scheen ondertussen, en iedereen kwetterde honderduit.

DSCF5331 DSCF5337
DSCF5343 DSCF5330
DSCF5333 DSCF5359

En dan was het tijd om te kajakken. Mama van vijf bewees dat ze uitermate goed is in multitasken, terwijl yours truly als stuurman probeerde de grootste keien te omzeilen, iets wat niet evident was met het lage water. Vast zitten op de keien bleek gelukkig niet alleen ons te overkomen. Heel wat afgelachen, dus.

DSCF5353

Terug in het kamp wachtte ons alweer een nieuwe opdracht. Wie de opdracht won mocht kiezen waar hij/zij sliep. In de grote tenten, de Fresh & Black tentjes of in het trekkerskamp met de trekkerstenten en de hangmatten. De bedoeling was om zo snel mogelijk alle ingrediënten en materiaal om een omelet klaar te maken tot bij de kok te krijgen. Uiteraard konden we alles pas vinden door op de sup-plank de vijver rond te suppen. Iedereen hield het droog, maar grappige stoten om ronddobberende eieren, jawel.

DSCF5369

Na de avonturen in de hot tub aten we op het dek en praatten we tot de zon onder was.

IMG_0635
IMG_0659
DSCF5381

We sloten de avond af met kampvuurliedjes, wat in dit geval een nogal denigrerende term is voor de geweldige covers die band wel drie uur lang voor ons speelde. En dat die enorm geapprecieerd werden beweest het soms nogal uitbundige meebrullen door de Vlaamse aanhang.

IMG_0670
DSCF5401

Over de zondagochtend kunnen we kort zijn. Het deed een beetje pijn. De matras en de tent deden wat ze moesten doen, maar de nachtrust was nogal aan de ultrakorte kant. We ontbeten, hielpen het kamp opbreken en skipten met prikkende kampvuurrookogen de geplande yogasessie om de ruim twee uur durende rit naar huis aan te vatten.

Maar genoten, check.

Merci, Decathlon.
Merci, Walkie Talkie.

Een zee als een verhaal

donderdag 1 juni 2017


DSCF5233

'Meen je dat echt?' stuurde ze me.
'Wat dan?' vroeg ik argeloos.
Uiteraard wist ik maar al te goed waar ze het over had.
Ik ken haar.
Het kind dat zo graag thuis is, met haar ogen rolt en diepe zuchten slaakt als we ergens naartoe gaan.
'Ik wil niet naar zee.' stuurde ze terug.
Ik had niets anders verwacht.
Maar ik zweeg, want het draait toch altijd anders uit.

En zo was de toon gezet.

Een dochter met een pruillip.
Twee enthousiaste jongens.
Een boot.
Handdoeken.
En eten.

Laat in de namiddag.
Bijna avondetenstijd.
Een leeg strand.
Op wat kitesurfers na.

IMG_0488 IMG_0484
IMG_0409 IMG_0431
IMG_0424

Een kwartier op zee.
Harde wind.
En het meisje met kippenvel.
Al een geluk dat ik een moeder ben.
En speciaal voor het kind een lange broek had voorzien.
Ken uw pappenheimers was nooit zo toepasselijk.

DSC_0088

Toen was iedereen gezandstraald.
Of toch de onderste helft van zij die zo verstandig waren om te blijven rechtstaan.
We trokken met ons hele hebben en houden richting duinen.
Dat was ver.
Héél ver.
Onhaalbaar ver, kloeg het meisje.
Maar het lukte toch.
Moh.
Levenslessen op het strand waarachtig.

DSCF5222
DSCF5223

De duinen waren als een veilige haven.
Warm.
Beschut.
Van de weeromstuit had niemand nog koud.
En honger allerminst.
Wie wil er nu eten als er verstoppertje moet worden gespeeld?
Of balletjes moeten worden gegooid van de ene duintop naar de andere?
Moeder, toch.
Eten?
Echt.

DSC_0201 DSC_0194
DSC_0197 DSC_0175
DSCF5199
DSC_0204 DSCF5202
DSC_0150 DSC_0134

Ik zat maar wat te kijken.
Duinen beklimmen laat ik aan jonge benen over.
Meestal toch.
-Tenzij het over wedstrijdjes gaat.
Daar ben ik namelijk altijd wel voor te vinden.-
Maar ook zonder wedstrijdjes:
never a dull moment met deze knaap.

DSC_0140
DSC_0120

En toen werd het donker.
En wilde er niemand naar huis.
Want scenes uit films naspelen is nu eenmaal aantrekkelijker dan douchen en slapen.
Zeg nu zelf.

DSCF5252 DSCF5266
DSCF5267
DSCF5255
DSCF5236
DSCF5298